List #13

Subiektywizm jest be. Wszystko ma być mechaniczne i poparte bogatą argumentacją. Najlepiej zalatującą naukową mądrością. Własne zdanie to jedynie dodatek a 16 powinna pisać jak polonistka z 15 letnim stażem. Wpadłam w mroczną grotę wyznawczyń wszechmocnych przecinków. Oceniona za tekst, którego nikt nie miał prawa przeczytać, bo na bloga od dawna założona jest blokada oglądania.
Gdzie podziała się wolność internetu? Myślałam, że przeszła już faza na robienie z ocenialnii blogów zawodu wymagającego ukończenia polonistycznych studiów. Myślałam, że pisanie recenzji opowiadań pomoże ich autorom i zachęci czytelników do kliknięcia w link.
Ocenianie kryje się za każdym rogiem. Nie ma rad i respektowania zdania innych. Jest chamskie czepianie się każdej głupoty i robienie z niej katastrofy na miarę asteroidy lecącej w stronę Ziemi. Jest obsmarowywanie na forum i wyrywanie zdań z kontekstu. Śmiech i poniżanie, bo ktoś ośmielił się zrobić własnego zdania.
Wszystko miało być wzorowane na recenzjach książek. Przecież są one wyrażeniem subiektywnego zdania czytelnika. Zamiast tego zostałam wrzucona do worka z ocenami blogów i postawiona na środku sceny, by każde chętny mógł rzucić we mnie pomidorem lub zgniłym jajkiem.

Zwyczajnie mam dość. Jestem zmęczona. I nie wiem, co zrobić.
A) usunąć bloga i dać za wygraną, co pozwoli na kolejną porcję drwin
B) przenieść się na inne konto, inny adres i zacząć wszystko od nowa

Pomożecie?
Zupełnie nie wiem dlaczego tak się tym wszystkim przejmuję...